Filiz is mijn echtgenote en we zijn nu al  bijna 6 jaar gelukkig getrouwd. Filiz is van Turkse afkomst maar woont al bijna haar hele leven in Nederland. Na mij is zij de tweede “man” binnen ons bedrijf. Vanzelfsprekend is zij wars van iedere vorm van discriminatie wat niet betekent dat Filiz moeite heeft met kordaat optreden. Onlangs heeft zij bijvoorbeeld bij een sollicitatie gesprek een dame van Turkse komaf niet aangenomen. “Discriminatie” zei het Turkse meisje. “Onzin!” riep Filiz verontwaardigd, “Je heupen zijn gewoon niet breed genoeg”. Nu weet vrijwel iedereen wat “op z’n Frans en op z’n Grieks inhoudt maar Filiz heeft mij even dunnetjes bijgebracht hoe lekker “op z’n Turks” kan zijn. Dit bleek één van onze grootste klappers te worden binnen de gasthuizen. Nu nog  is vraag hiernaar gigantisch. "Verandering in spijs doet eten!".
 
 

WB is man een grote mond en heel klein hartje. Zo is hij veel te lui om te koken en verwacht hij stilzwijgend van mij dat ik dat voor hem doe. Dat deed ik even, maar nu gaan we ongeveer 5 keer per week buiten de deur eten. WB neemt regelmatig beslissingen waarbij miljoenen guldens gemoeid zijn. Op de zaak is hij daar heel cool over, thuis vraagt hij regelmatig om mijn advies bij beleidszaken. Maar er zijn ook dingen die strikt gescheiden blijven. Zo wilde hij onlangs nog een schilderij van Mondriaan bij ons aan de muur hangen. “Die theedoek komt hier niet in huis”, heb ik toen gezegd. Maar “Bielsie”, zoals ik WB thuis noem, gaat over de centjes. Hij denkt de hele dag aan geld terwijl het te verkopen produkt sex is. Ik heb zo mijn eigen maniertjes om Bielsie inspiratie op te laten doen, glimlacht Filiz geheimzinnig.
 
 

Tja, het is waar ik noem alle vrouwen Popkes. De man onderschat de kracht van de vrouw vanwege hun lichaamsbouw terwijl zij in staat zijn de man met één blik te vermorzelen. En het is nu juist die ene blik van Filiz waar ik voor viel”. Als een (vermogende) prospect ons bedrijf komt binnenlopen doet Filiz de eerste opvang. Ik zie ze dan denken “Ach zo’n lief donker meisje” en Filiz blijft rustig glimlachen. Dat gaat een uur goed tot dat de contracten moeten worden getekend. Dan blijkt Filiz ineens een keiharde, resultaatgerichte onderhandelaar te zijn. Het deed me ineens denken aan het afscheid van Steffi Graf. Een vakvrouw die zich naar de top heeft geknokt. Onlangs is ze gestopt met tennissen en kreeg bij een speciaal afscheidsfeest in Amerika een aantal gesigneerde tennis rackets van andere top tennissters. Ze was zichtbaar geroerd. Ik zie dan ineens een “Popke” in haar. Terwijl Steffi in feite een working girl is.
 
 

Ik ben van huis uit niet religieus op gevoed. Dat heeft onder meer tot gevolg dat ik zeer grote ondernemers en kunstenaars zowat als goden zie. Nu ik ook een jaartje ouder aan het worden ben laat ik dat godsbeeld een beetje los. Toen ik laatst bij Jan (Timmer red.) op bezoek was hadden we een goed en open gesprek. Plotseling dacht ik “Jan, jij bent ook gewoon een mens”. Met kunstenaars ligt dat weer net anders. Voor mij is Prince een soort God en Mondriaan ook. Alleen het griezelige is dat Prince nog leeft. Niet iedereen weet dat Pietje Mondriaan in New York regelmatig een bezoekje bracht aan de dames van lichte zeden. En dat vind ik juist niet leuk om te weten. Vrouwen zijn een apart verhaal. Dat is voor mij allemaal zo onbegrijpelijk en complex. Filiz weet me op een haast ongelooflijke manier te stimuleren. En tja, éénmaal tussen de lakens waan ik me niet zelden in hemel. “And god created woman”.